De Wim Hof Methode wordt vaak in verband gebracht met indrukwekkende gezondheidsclaims. Maar wat zegt de wetenschap daar vandaag eigenlijk over?
Wat ooit als onmogelijk werd beschouwd, wordt vandaag onderzocht door universiteiten en onderzoekscentra. Inmiddels zijn er tientallen peer-reviewed studies gepubliceerd over de effecten van de Wim Hof Methode op onder andere het immuunsysteem, het autonome zenuwstelsel, ontstekingsreacties en stressregulatie.
In deze blog vind je een overzicht van de belangrijkste wetenschappelijke onderzoeken tot nu toe. Geen ingewikkelde vaktaal, maar een heldere samenvatting van de studies én wat ze in de praktijk kunnen betekenen.
Wil je de volledige onderzoeksrapporten lezen? Dan kun je die ook terugvinden op de officiële wetenschapspagina van de Wim Hof Methode.
Laten we beginnen met het onderzoek dat de wetenschappelijke belangstelling voor de Wim Hof Methode op gang bracht.
Endotoxine studie 2012 – Radboud universiteit Nijmegen, NL
Doel van de studie
Jarenlang werd aangenomen dat het autonome zenuwstelsel en het aangeboren immuunsysteem niet bewust beïnvloed konden worden.
Toen Wim Hof beweerde dat hij via ademhaling, concentratie en koude training wél invloed kon uitoefenen op deze systemen, besloten onderzoekers van het Radboudumc dit wetenschappelijk te onderzoeken.
Ze bekeken twee zaken:
- de reactie van zijn lichaam tijdens een langdurige onderdompeling in ijswater;
- zijn immuunreactie na het inspuiten van een endotoxine.
Hoe verliep het onderzoek?
De onderzoekers dienden Wim Hof een kleine hoeveelheid endotoxine (lipopolysaccharide of LPS) toe.
Dit is geen levende bacterie, maar een onderdeel van de celwand van bepaalde bacteriën dat een tijdelijke ontstekingsreactie uitlokt.
Deze test wordt al jarenlang veilig gebruikt in wetenschappelijk onderzoek.
Normaal ontwikkelen proefpersonen hierdoor gedurende enkele uren typische griepachtige klachten, zoals:
- misselijkheid;
- hoofdpijn;
- rillingen;
- spierpijn;
- koorts.
Bij Wim Hof verliep dat opvallend anders.
Hij ontwikkelde nauwelijks klachten en gaf enkel aan gedurende een korte periode lichte hoofdpijn te ervaren.
De resultaten
De bloedanalyses bevestigden wat de onderzoekers ook klinisch zagen.
Vergeleken met een normale endotoxine-reactie:
- daalden de pro-inflammatoire cytokinen (zoals IL-6, IL-8 en TNF-α);
- steeg het anti-inflammatoire cytokine IL-10 aanzienlijk.
Daarnaast zagen de onderzoekers een sterke activatie van het sympathische zenuwstelsel, onder andere door een verhoogde afgifte van adrenaline.
Deze combinatie leek de ontstekingsreactie van het lichaam aanzienlijk af te remmen.
Wat betekent dit in de praktijk?
Deze eerste studie was vooral belangrijk omdat ze de wetenschappelijke wereld nieuwsgierig maakte.
Tot dan toe werd aangenomen dat het autonome zenuwstelsel en de aangeboren immuunrespons volledig automatisch werkten. De resultaten bij Wim Hof suggereerden dat hier mogelijk toch enige bewuste invloed op uitgeoefend kan worden.
Voor de gemiddelde beoefenaar betekent dit uiteraard niet dat je plots immuun wordt voor ziekte of ontstekingen.
Wel toont deze studie aan hoe krachtig een combinatie van ademhaling, mentale focus en koude training het lichaam tijdelijk kan activeren. Precies daarom vormen deze drie pijlers nog steeds de basis van de Wim Hof Methode.
Maar misschien nog belangrijker : wat kan dit voor jou betekenen?
Conclusie
Deze eerste studie vormde een belangrijke mijlpaal in het onderzoek naar de Wim Hof Methode.
De resultaten suggereerden dat Wim Hof tijdens het experiment invloed kon uitoefenen op zijn autonome zenuwstelsel en de daaropvolgende immuunreactie. Tijdens de ademhalingsoefeningen steeg de afgifte van adrenaline sterk, wat gepaard ging met een verhoogde productie van ontstekingsremmende cytokinen (IL-10) en een afname van verschillende ontstekingsbevorderende cytokinen.
Dat maakte deze studie bijzonder, omdat jarenlang werd aangenomen dat deze processen volledig automatisch verliepen en niet bewust beïnvloed konden worden.
Tegelijk was er ook een belangrijke beperking.
Het onderzoek werd uitgevoerd bij één proefpersoon: Wim Hof zelf.
Wetenschappelijk gezien kun je op basis van één persoon geen algemene conclusies trekken. Deze studie bewees dan ook niet alle gezondheidsclaims rond de Wim Hof Methode, maar vormde wél een sterke aanleiding voor verder onderzoek.
De belangrijkste vraag werd vanaf dat moment niet langer:
“Kan Wim Hof dit?”
maar:
“Kan een gewone persoon dit ook leren?”
Om die vraag te beantwoorden voerden dezelfde onderzoekers in 2014 een vervolgstudie uit met een groep gezonde vrijwilligers die gedurende tien dagen werden getraind in de Wim Hof Methode.
En precies die studie bekijken we hieronder.
Endotoxine-studie (2014) | Radboud umc, Nederland
Na de eerste endotoxine-studie uit 2011 bleef één belangrijke vraag onbeantwoord:
Was dit unieke resultaat alleen weggelegd voor Wim Hof, of kan iedereen dit leren?
Om die vraag te beantwoorden onderzochten wetenschappers van het Radboudumc of de Wim Hof Methode, bestaande uit ademhalingsoefeningen, koude training en meditatie, ook bij gezonde vrijwilligers invloed kon uitoefenen op het autonome zenuwstelsel en de immuunreactie.
Hoe verliep het onderzoek?
Voor deze studie werden 30 gezonde mannen gerekruteerd.
Hiervan volgden 18 deelnemers een intensieve training in de Wim Hof Methode. Ze trainden gedurende vier dagen met Wim Hof in Polen en oefenden daarna nog vier dagen zelfstandig verder in Nederland.
De overige 12 deelnemers vormden de controlegroep en kregen geen training.
Na acht dagen kregen alle deelnemers een injectie met hetzelfde endotoxine (LPS) dat ook in de eerste studie werd gebruikt om tijdelijk een gecontroleerde ontstekingsreactie op te wekken.
Zo konden de onderzoekers beide groepen rechtstreeks met elkaar vergelijken.
De resultaten
De verschillen tussen beide groepen waren opvallend.
Bij de deelnemers die de Wim Hof Methode hadden geoefend, zagen de onderzoekers:
- een sterkere activatie van het sympathische zenuwstelsel;
- een aanzienlijk hogere afgifte van adrenaline;
- een verhoogde productie van het ontstekingsremmende cytokine IL-10;
- een lagere productie van verschillende ontstekingsbevorderende cytokinen, waaronder TNF-α, IL-6 en IL-8.
Daarnaast ontwikkelden de getrainde deelnemers minder griepachtige klachten dan de controlegroep.
Met andere woorden: na slechts enkele dagen training reageerde hun lichaam anders op dezelfde ontstekingsprikkel.
Conclusie
Deze studie was een belangrijke stap vooruit in het wetenschappelijk onderzoek naar de Wim Hof Methode.
Voor het eerst werd aangetoond dat ook gezonde vrijwilligers, na een relatief korte training, invloed konden uitoefenen op hun stress- en immuunrespons.
Dat betekende niet dat alle gezondheidsclaims rond de Wim Hof Methode hiermee bewezen waren.
Wel liet deze studie zien dat de resultaten uit de eerste studie niet uitsluitend aan Wim Hof zelf toe te schrijven waren.
Voor onderzoekers was dit een belangrijk inzicht. Het suggereerde dat bepaalde fysiologische reacties, die vroeger als volledig automatisch werden beschouwd, in zekere mate trainbaar kunnen zijn.
Tegelijk opende deze studie de deur naar nieuw onderzoek naar de mogelijke rol van de Wim Hof Methode bij aandoeningen waarbij chronische ontstekingen een belangrijke rol spelen, zoals bepaalde auto-immuunziekten.
Deze studie leverde sterke aanwijzingen dat bepaalde processen van het autonome zenuwstelsel en de immuunreactie, na training, beïnvloed kunnen worden.
En de resultaten vormden de basis voor verder onderzoek naar de mogelijke rol van de Wim Hof Methode bij aandoeningen waarbij chronische ontstekingen een rol spelen.
Wat betekent dit in de praktijk?
Misschien is dit wel de belangrijkste studie binnen de Wim Hof Methode.
Waarom?
Omdat hier niet langer Wim Hof zelf centraal stond, maar gewone mensen.
Na slechts enkele dagen training zagen de onderzoekers al duidelijke verschillen tussen de getrainde groep en de controlegroep. De deelnemers reageerden anders op dezelfde ontstekingsprikkel en ontwikkelden bovendien minder griepachtige klachten.
Dat betekent natuurlijk niet dat de Wim Hof Methode ziektes voorkomt of geneest.
Wel laat deze studie zien dat de technieken relatief snel aangeleerd kunnen worden en een meetbare invloed kunnen hebben op de manier waarop het lichaam reageert op een acute stress- en ontstekingsprikkel.
Dat sluit mooi aan bij wat ik tijdens workshops vaak zie: deelnemers leren binnen één dag al veel rustiger omgaan met ongemak, stress en koude.
De Wim Hof Methode bij chronische ontstekingen
Doel van de studie
Na de positieve resultaten bij gezonde vrijwilligers wilden onderzoekers nagaan of de Wim Hof Methode ook een effect kon hebben bij mensen met een chronische ontstekingsziekte.
In deze studie onderzochten ze patiënten met axiale spondyloartritis, een chronische reumatische aandoening waarbij vooral de wervelkolom en het bekken ontstoken raken.
De centrale vraag was:
Kan de Wim Hof Methode ontstekingsactiviteit verminderen en de levenskwaliteit verbeteren bij mensen met een chronische ontstekingsaandoening?
Hoe verliep het onderzoek?
De deelnemers volgden gedurende acht weken een trainingsprogramma bestaande uit:
- ademhalingsoefeningen;
- koude douches;
- meditatie.
Voor en na de interventie werden bloedstalen afgenomen en verschillende metingen uitgevoerd om de ziekteactiviteit, ontstekingswaarden en levenskwaliteit te beoordelen.
De resultaten
Na acht weken zagen de onderzoekers verschillende positieve veranderingen.
Zo werd een significante daling vastgesteld van de ontstekingsmarkers CRP en ESR, twee veelgebruikte biomarkers om ontstekingsactiviteit bij reumatische aandoeningen op te volgen.
Daarnaast verbeterden ook verschillende metingen van:
- ziekteactiviteit;
- lichamelijk functioneren;
- kwaliteit van leven.
Belangrijk was ook dat de onderzoekers concludeerden dat de Wim Hof Methode veilig kon worden toegepast binnen deze patiëntengroep.
Conclusie
Deze proof-of-concept studie suggereert dat de Wim Hof Methode mogelijk een ondersteunende rol kan spelen bij mensen met chronische ontstekingsaandoeningen zoals axiale spondyloartritis.
De daling van de ontstekingsmarkers en de verbeteringen in ziekteactiviteit en levenskwaliteit zijn veelbelovend.
Tegelijk is het belangrijk om deze resultaten correct te interpreteren.
Dit was een eerste, kleinschalige studie. Grotere en langdurigere onderzoeken zijn nodig om deze bevindingen verder te bevestigen en beter te begrijpen welke rol de Wim Hof Methode kan spelen als aanvulling op de bestaande behandeling.
De resultaten sluiten wel mooi aan bij de eerdere studies bij gezonde vrijwilligers, waarin eveneens werd aangetoond dat ademhaling, koude training en meditatie invloed kunnen hebben op de immuun- en ontstekingsreactie van het lichaam.
Wat betekent dit in de praktijk?
Deze studie is bijzonder interessant omdat ze voor het eerst keek naar mensen die al een chronische ontstekingsziekte hadden, in plaats van gezonde vrijwilligers.
De resultaten zijn veelbelovend: verschillende ontstekingswaarden daalden en ook de ervaren ziekteactiviteit en levenskwaliteit verbeterden.
Toch is het belangrijk om deze resultaten correct te interpreteren.
Het ging om een relatief kleine proof-of-concept studie. Dat betekent dat de resultaten hoopgevend zijn, maar eerst bevestigd moeten worden in grotere en langdurigere onderzoeken.
Persoonlijk vind ik deze studie vooral interessant omdat ze laat zien dat de wetenschap stilaan onderzoekt of ademhaling, koude training en meditatie niet alleen bij gezonde mensen, maar ook als aanvullende leefstijlinterventie een rol kunnen spelen bij chronische ontstekingsaandoeningen.
Uiteraard vervangt de Wim Hof Methode nooit een medische behandeling, maar ze kan, steeds in overleg met een arts of specialist, mogelijk een waardevolle aanvulling zijn op een gezonde levensstijl.
Brain over Body-studie (2018) | Wayne State University, Verenigde Staten
Doel van de studie
Na de eerdere onderzoeken naar het immuunsysteem wilden wetenschappers beter begrijpen wat er precies in de hersenen gebeurt wanneer iemand de Wim Hof Methode toepast tijdens blootstelling aan extreme koude.
De centrale vraag was:
Kan het brein, via ademhaling en mentale focus, invloed uitoefenen op fysiologische processen die normaal automatisch verlopen?
Daarom onderzochten de wetenschappers niet alleen hartslag, ademhaling en lichaamstemperatuur, maar brachten ze ook de hersenactiviteit in kaart met behulp van geavanceerde beeldvormingstechnieken.
Hoe verliep het onderzoek?
Voor deze studie ontwikkelden de onderzoekers een speciaal koelpak, waarin gedurende 25 minuten afwisselend koud water (ongeveer 15 °C) en thermoneutraal water (ongeveer 34 °C) werd rondgepompt.
Eerst werd een controlegroep getest. Zoals verwacht volgde hun huidtemperatuur de temperatuur van het water.
Daarna werd Wim Hof tweemaal onderzocht.
Tijdens de eerste test paste hij geen ademhalings- of concentratietechnieken toe. Ook bij hem veranderde de huidtemperatuur mee met de temperatuur van het koelpak.
Tijdens de tweede test voerde Wim Hof vooraf wél zijn ademhalings- en concentratietechnieken uit.
Toen zagen de onderzoekers een opvallend verschil.
Zijn huidtemperatuur bleef vrijwel constant rond 34 °C, ondanks de afwisseling tussen koud en warm water.
Om te begrijpen hoe dit mogelijk was, maakten de onderzoekers gebruik van zowel een PET-scan als een functionele MRI (fMRI).
De resultaten
PET-scan
De PET-scan liet zien dat de tussenribspieren van Wim Hof tijdens de ademhalingsoefeningen uitzonderlijk actief waren.
Deze verhoogde spieractiviteit produceerde extra warmte, wat waarschijnlijk heeft bijgedragen aan het stabiel houden van zijn huidtemperatuur tijdens de koude blootstelling.
fMRI-scan
Ook de hersenscans leverden interessante inzichten op.
De onderzoekers zagen een verhoogde activiteit in de insula, een hersengebied dat betrokken is bij het waarnemen van lichamelijke signalen zoals temperatuur, pijn en emoties.
Daarnaast werd een opvallend sterke activatie gezien van de periaqueductale grijze stof (PAG).
Dit hersengebied speelt een belangrijke rol bij:
- pijnregulatie;
- stressverwerking;
- overlevingsreacties;
- de natuurlijke onderdrukking van pijnprikkels.
De onderzoekers vermoeden dat deze verhoogde activiteit kan bijdragen aan de manier waarop Wim Hof de koude ervaart en verwerkt.
Conclusie
De Brain over Body-studie bood een unieke inkijk in wat er tijdens de Wim Hof Methode gebeurt in zowel het lichaam als de hersenen.
De resultaten suggereren dat ademhaling en mentale focus niet alleen invloed kunnen hebben op de warmteproductie van het lichaam, maar ook op hersengebieden die betrokken zijn bij pijnverwerking, stressregulatie en de waarneming van lichamelijke prikkels.
Hoewel dit onderzoek voornamelijk bij Wim Hof zelf werd uitgevoerd, leverde het waardevolle inzichten op in de mogelijke neurologische mechanismen achter de Wim Hof Methode.
Tegelijk is voorzichtigheid geboden.
Op basis van deze studie kunnen geen algemene conclusies worden getrokken voor alle beoefenaars van de Wim Hof Methode. Daarvoor is verder onderzoek bij grotere groepen noodzakelijk.
Wel vormt dit onderzoek opnieuw een belangrijke bouwsteen in het wetenschappelijke begrip van de wisselwerking tussen brein, lichaam en het autonome zenuwstelsel.
Wil je meer te weten komen over de Wim Hof Methode, lees dan onze complete gids over de WHM
Wat betekent dit in de praktijk?
Hoewel de wetenschap nog volop in ontwikkeling is, sluiten de resultaten van deze studie mooi aan bij wat veel mensen tijdens koude training ervaren.
Door regelmatig ademhaling, mentale focus en koude blootstelling te combineren, merken veel beoefenaars dat ze:
- rustiger leren omgaan met stressvolle situaties;
- meer controle ervaren over hun ademhaling tijdens ongemak;
- hun mentale weerbaarheid geleidelijk zien toenemen;
- meer vertrouwen krijgen in hun eigen lichaam.
Dat betekent niet dat de Wim Hof Methode een wondermiddel is.
Wel helpt deze studie ons beter te begrijpen waarom ademhaling, concentratie en koude training zo’n krachtig effect kunnen hebben op de manier waarop lichaam en brein samenwerken.
Hoogteacclimatisatie en de Wim Hof Methode | Praktijkrapport
Opmerking: Dit betreft geen gerandomiseerde klinische studie, maar een praktijkrapport van een expeditie. De resultaten zijn interessant, maar moeten anders geïnterpreteerd worden dan de voorgaande wetenschappelijke onderzoeken.
Doel van het rapport
Naast laboratoriumonderzoek werd ook onderzocht of de Wim Hof Methode een rol kan spelen bij hoogteacclimatisatie.
Tijdens expedities naar de Kilimanjaro (5.895 m) wilden onderzoekers en artsen nagaan of ademhalingstechnieken konden bijdragen aan het verminderen van de symptomen van acute hoogteziekte.
Hoe verliep de expeditie?
In 2015 begeleidde Wim Hof een groep van 26 deelnemers, waarvan de meesten weinig of geen ervaring hadden met hooggebergte.
De groep beklom de Kilimanjaro in een uitzonderlijk hoog tempo. Waar de meeste expedities vijf tot zeven dagen uittrekken om voldoende te acclimatiseren, bereikte deze groep Gilman’s Point (5.685 m) in ongeveer 31 uur.
Tijdens de beklimming maakten de deelnemers intensief gebruik van de Wim Hof Methode.
Dat bestond uit:
- gecontroleerde ademhaling;
- mentale focus;
- regelmatige ademhalingsoefeningen, ook ’s nachts.
De resultaten
Ondanks de zeer snelle stijging ontwikkelden opvallend weinig deelnemers ernstige symptomen van hoogteziekte.
Van de 26 deelnemers bereikten uiteindelijk 15 personen het einddoel.
Hoewel enkele deelnemers milde klachten ontwikkelden, bleef ernstige hoogteziekte grotendeels uit.
Dat maakte internationaal heel wat belangstelling los, omdat zo’n snelle beklimming normaal gesproken gepaard gaat met een veel hoger risico op hoogteziekte.
Conclusie
Dit praktijkrapport suggereert dat de Wim Hof Methode mogelijk een rol kan spelen bij de aanpassing aan grote hoogtes.
Toch is voorzichtigheid belangrijk.
Omdat het hier geen gerandomiseerde gecontroleerde studie betreft, kunnen op basis van deze expeditie geen definitieve wetenschappelijke conclusies worden getrokken.
Ook factoren zoals individuele conditie, genetische aanleg, motivatie en de begeleiding tijdens de expeditie kunnen een rol hebben gespeeld.
Wel vormde deze expeditie een interessante aanleiding voor verder onderzoek naar de mogelijke invloed van ademhaling op hoogteacclimatisatie.
Wat betekent dit in de praktijk?
Tijdens de Wim Hof Ademhaling wordt het lichaam gedurende korte tijd blootgesteld aan een gecontroleerde daling van de beschikbare zuurstof, gevolgd door herstel.
Dat is uiteraard niet hetzelfde als langdurig verblijven op grote hoogte.
Wel zijn er aanwijzingen dat deze tijdelijke prikkel bepaalde fysiologische aanpassingen kan stimuleren die ook bij hoogteacclimatisatie een rol spelen.
Daarom wordt de Wim Hof Methode vandaag niet alleen beoefend door mensen die aan koude training doen, maar ook door bergsporters, avonturiers en sommige duursporters als onderdeel van hun voorbereiding.
Toch blijft één belangrijke regel gelden: De Wim Hof Methode vervangt nooit een goede hoogteacclimatisatie.
Bij beklimmingen op grote hoogte blijven een geleidelijke stijging, voldoende rust en medische voorzorgsmaatregelen essentieel.
Een opmerkelijke praktijkervaring: de Kilimanjaro-expedities
Naast de wetenschappelijke studies trokken ook de Kilimanjaro-expedities van Wim Hof veel aandacht.
In 2016 begeleidde hij een groep van 26 deelnemers, waarvan een aantal de berg beklom in korte broek en met ontbloot bovenlichaam. De deelnemers waren tussen 29 en 65 jaar oud, hadden weinig of geen klimervaring en sommigen leefden met aandoeningen zoals astma of reuma.
Het oorspronkelijke doel was om Uhuru Peak (5.895 m) binnen 48 uur te bereiken. Uiteindelijk bereikte de groep de top al na ongeveer 26 uur.
Dat is uitzonderlijk, aangezien een normale beklimming doorgaans vijf tot zeven dagen duurt om het lichaam voldoende te laten acclimatiseren aan de ijle lucht. Op grote hoogte daalt de beschikbare zuurstof immers sterk en neemt het risico op hoogteziekte aanzienlijk toe.
Tijdens de beklimming maakten de deelnemers intensief gebruik van ademhalingstechnieken, mentale focus en concentratie.
Wat kunnen we hieruit leren?
Deze expeditie is geen wetenschappelijk bewijs dat de Wim Hof Methode hoogteziekte voorkomt of extreme prestaties mogelijk maakt.
Wel toont ze aan dat de combinatie van ademhaling, mentale focus en doorzettingsvermogen aanleiding gaf tot opmerkelijke resultaten, die onderzoekers inspireerden om de fysiologische effecten van de Wim Hof Methode verder te bestuderen.
Uiteindelijk gaat het voor mij niet om de Kilimanjaro, de koude of zelfs de Wim Hof Methode.
Het gaat om wat je onderweg over jezelf ontdekt.
Dat je vaak veel meer aankunt dan je vooraf dacht.
Dat je lichaam sterker is dan je hoofd soms doet geloven.
En dat persoonlijke groei meestal begint op het moment dat je bereid bent een stap buiten je comfortzone te zetten.
De effecten van ademhaling en koude training op stress | Universiteit van Bayreuth (2023)
Doel van de studie
Hoewel eerdere onderzoeken vooral focusten op het immuunsysteem en ontstekingsreacties, wilden onderzoekers van de Universiteit van Bayreuth nagaan of de Wim Hof Methode ook een meetbaar effect heeft op ervaren stress.
Daarom onderzochten ze of ademhalingsoefeningen, koude training of de combinatie van beide het stressniveau konden verlagen.
Om dit objectief te meten maakten de onderzoekers gebruik van twee internationaal gevalideerde vragenlijsten:
- PSS-10 (Perceived Stress Scale)
- PSQ (Perceived Stress Questionnaire)
Deze worden vaak gebruikt om de mate van ervaren stress in wetenschappelijk onderzoek te beoordelen.
Hoe verliep het onderzoek?
Aan de studie namen 99 gezonde volwassenen deel, met een gemiddelde leeftijd van ongeveer 31 jaar.
De deelnemers werden willekeurig verdeeld over vier groepen:
- een controlegroep;
- een groep die uitsluitend ademhalingsoefeningen uitvoerde;
- een groep die uitsluitend aan koude training deed;
- een groep die zowel ademhaling als koude training combineerde.
Na een interventieperiode van twee weken werden de stressscores opnieuw gemeten en vergeleken met de beginwaarden.
De resultaten
Alle interventiegroepen rapporteerden een daling van hun ervaren stressniveau.
De grootste verbetering werd echter gezien bij de deelnemers die zowel ademhalingsoefeningen als koude training combineerden.
Bij deze groep daalde de ervaren stress gemiddeld met ongeveer 21 tot 25%.
Bij de groepen die uitsluitend ademhaling of uitsluitend koude training toepasten, lag de gemiddelde daling rond 12%.
De onderzoekers concludeerden dat de combinatie van beide technieken waarschijnlijk een synergetisch effect heeft, waarbij de afzonderlijke onderdelen elkaar versterken.
Conclusie
Deze studie suggereert dat zowel ademhaling als koude training kunnen bijdragen aan het verminderen van ervaren stress.
De grootste effecten werden gevonden wanneer beide technieken gecombineerd werden, precies zoals binnen de Wim Hof Methode gebeurt.
Hoewel verder onderzoek nodig blijft om de langetermijneffecten te bevestigen, ondersteunen deze resultaten het idee dat de combinatie van ademhaling en koude training een waardevolle methode kan zijn om beter met dagelijkse stress om te gaan.
Wat betekent dit in de praktijk?
Dit is misschien wel de studie waarin ik mezelf als Wim Hof Instructor het meest herken.
Tijdens workshops zie ik regelmatig dat deelnemers al na één ademhalingssessie meer rust ervaren. Voeg je daar vervolgens een gecontroleerde blootstelling aan koude aan toe, dan merk je vaak dat mensen niet alleen ontspannen, maar ook anders leren omgaan met stressvolle situaties.
Dat betekent natuurlijk niet dat ademhaling of een ijsbad alle stress uit je leven doen verdwijnen.
Wel kunnen ze je helpen om je stresssysteem beter te trainen. Je lichaam ervaart een korte, gecontroleerde stressprikkel, waarna het leert sneller terug te schakelen naar herstel.
En misschien is dat wel de belangrijkste les van deze studie.
Het doel is niet om stress uit je leven te bannen, maar om er beter mee te leren omgaan.
Lees ook:
Ervaringen van beoefenaars van de Wim Hof Methode
Doel van het onderzoek
Naast klinische studies zijn onderzoekers ook geïnteresseerd in de ervaringen van mensen die de Wim Hof Methode regelmatig beoefenen.
In een vragenlijstonderzoek uit 2018 werd aan meer dan 200 beoefenaars gevraagd welke veranderingen zij zelf opmerkten sinds ze met de Wim Hof Methode waren gestart.
De resultaten
Bij de start van het onderzoek gaf bijna de helft van de deelnemers aan klachten te ervaren zoals:
- stress;
- angst;
- depressieve gevoelens;
- vermoeidheid;
- astma;
- migraine;
- artritis;
- psoriasis.
Na het regelmatig beoefenen van de Wim Hof Methode gaf ongeveer 84% van de deelnemers aan een duidelijke verbetering te ervaren.
De meest genoemde positieve veranderingen waren:
- meer energie;
- een betere slaapkwaliteit;
- gemakkelijker kunnen ademen;
- beter bestand zijn tegen koude;
- minder pijnklachten;
- minder stress;
- meer zelfvertrouwen;
- een positievere stemming;
- beter kunnen omgaan met moeilijke situaties.
Conclusie
Dit onderzoek laat zien dat veel beoefenaars van de Wim Hof Methode positieve veranderingen ervaren, zowel lichamelijk als mentaal.
Tegelijk is het belangrijk om deze resultaten correct te interpreteren.
Het gaat om zelfgerapporteerde ervaringen. Dat betekent dat deelnemers zelf aangeven hoe zij hun gezondheid ervaren. Zo’n onderzoek kan daarom geen oorzakelijk verband aantonen, maar geeft wel een interessant beeld van hoe de methode in de praktijk wordt beleefd.
Samen met de eerdere klinische studies vormt dit een waardevolle aanvulling op het groeiende wetenschappelijke onderzoek naar de Wim Hof Methode.
Wat betekent dit in de praktijk?
Deze resultaten verrassen mij eerlijk gezegd niet.
Tijdens workshops hoor ik vaak gelijkaardige verhalen. Mensen vertellen dat ze beter slapen, meer energie ervaren of merken dat ze rustiger omgaan met stressvolle situaties.
Dat betekent uiteraard niet dat iedereen dezelfde resultaten zal ervaren.
Maar het toont wel aan dat de Wim Hof Methode voor veel mensen meer is dan alleen een ademhalingsoefening of een ijsbad.
Het is vaak het begin van een gezondere levensstijl, waarin ademhaling, koude training, beweging en bewust omgaan met stress elkaar versterken.
Verschillende onderzoeken naar de Wim Hof Methode in aantocht.
De Wim Hof Methode behoort vandaag tot de best onderzochte ademhalings- en koudetrainingsmethodes ter wereld.
Tegelijk staan we nog maar aan het begin.
Elk jaar verschijnen nieuwe studies die ons helpen beter te begrijpen hoe ademhaling, koude training en mentale focus ons lichaam beïnvloeden.
Onder andere de mogelijke rol bij neurologische aandoeningen, ontstekingsziekten, mentale gezondheid en stress wordt momenteel verder onderzocht. Hoewel de eerste resultaten vaak veelbelovend zijn, blijft het belangrijk om nieuwe bevindingen kritisch te bekijken en te wachten op goed opgezette, peer-reviewed studies voordat definitieve conclusies worden getrokken.
Sommige resultaten zijn ondertussen goed onderbouwd, andere bevinden zich nog in een vroeg onderzoeksstadium.
Dat is precies hoe wetenschap werkt: stap voor stap bouwen onderzoekers verder op eerdere inzichten.