Wim Hof: de man, de methode, de kritiek en mijn kijk als instructeur
Waarom schrijf ik over Wim Hof?
Wie vandaag naar Wim Hof zoekt, vindt niet alleen verhalen over ijsbaden, ademhaling, bijzondere prestaties en wetenschappelijk onderzoek. De afgelopen jaren verschenen er ook kritische en negatieve berichten over Wim Hof als persoon en over de methode die zijn naam draagt.
Als Wim Hof Method-instructeur kan en wil ik daar niet zomaar omheen.
De Wim Hof Methode heeft mij veel gebracht en vormt nog steeds een belangrijke basis voor de manier waarop ik met ademhaling en koude werk. Tegelijkertijd betekent dat niet dat ik alles wat Wim Hof zegt of doet automatisch hoef te verdedigen.
Integendeel.
Ik vind het belangrijk om kritisch te blijven kijken naar een methode waarmee ik zelf werk. Naar wat wetenschappelijk onderbouwd is, naar wat we nog niet weten, naar veiligheid en ook naar kritiek wanneer die terecht is.
Daarbij is het volgens mij belangrijk om een onderscheid te maken tussen Wim Hof als persoon, de Wim Hof Methode en de manier waarop individuele instructeurs vandaag met die methode werken.
Die drie zijn met elkaar verbonden, maar ze zijn niet hetzelfde.
Met deze blog wil ik daarom niet bewijzen dat voor- of tegenstanders gelijk hebben. Ik wil vooral kijken naar wat er precies speelt, welke kritiek er bestaat en wat dat betekent voor de manier waarop ik zelf vandaag naar de Wim Hof Methode kijk.
Je kunt veel waarde uit een methode halen en tegelijkertijd kritisch blijven kijken naar de persoon die aan de basis ervan staat.
Wie is Wim Hof?
Wim Hof is een Nederlandse avonturier en de grondlegger van de Wim Hof Methode. Hij werd wereldwijd bekend als The Iceman door zijn uitzonderlijke prestaties in extreme koude.
Zo zwom hij onder ijs, liep hij marathons in zeer koude omstandigheden en beklom hij bergen terwijl hij slechts beperkt gekleed was. Met die prestaties wilde hij vooral laten zien dat het menselijk lichaam volgens hem tot veel meer in staat is dan we vaak denken.
Vanuit zijn ervaringen ontwikkelde hij de Wim Hof Methode, die bestaat uit drie belangrijke pijlers: ademhaling, koude training en mindset.
Wat begon met Wim Hof zelf groeide uit tot een internationale methode met opleidingen, workshops en instructeurs over de hele wereld. Tegelijkertijd trok zijn groeiende bekendheid ook de aandacht van wetenschappers, journalisten en critici.
En daarmee werd niet alleen de methode onderwerp van onderzoek en discussie, maar ook Wim Hof zelf.
Zijn opvallende prestaties en charismatische persoonlijkheid maakten hem al snel interessant voor de media. Interviews, documentaires, televisieoptredens en sociale media zorgden ervoor dat Wim Hof uitgroeide van een Nederlandse ‘Iceman’ tot een wereldwijd bekend gezicht binnen koude training en ademwerk.
Met die bekendheid groeide ook de Wim Hof Methode. Steeds meer mensen begonnen koud te douchen, ademhalingsoefeningen te doen en ijsbaden te nemen.
Maar hoe groter de bekendheid werd, hoe kritischer er ook naar zowel de methode als de man erachter werd gekeken.
Wim Hof als persoon en de Wim Hof Methode zijn niet hetzelfde
Wanneer een methode de naam van één persoon draagt, is het bijna onvermijdelijk dat de persoon en de methode met elkaar verweven raken.
Bij Wim Hof is dat misschien nog sterker. Zijn persoonlijkheid, levensverhaal en uitzonderlijke prestaties hebben een belangrijke rol gespeeld in de bekendheid van de Wim Hof Methode. Voor veel mensen ís Wim Hof zelfs het gezicht van de methode.
Toch is het belangrijk om een onderscheid te maken.
De Wim Hof Methode bestaat uit technieken rond ademhaling, koude training en mindset. Of die technieken werken, welke effecten ze hebben en hoe veilig ze zijn, kunnen we onderzoeken en beoordelen los van onze mening over Wim Hof als persoon.
Een ijsbad verandert fysiologisch niet omdat je anders over Wim Hof bent gaan denken. En de resultaten van wetenschappelijk onderzoek naar de Wim Hof Methode en tegelijk ademhaling of koude veranderen evenmin door positieve of negatieve berichtgeving over hem.
Maar de persoon doet er wel toe
Dat betekent niet dat we zijn persoonlijke gedrag daarom volledig naast ons neer kunnen leggen.
Wanneer iemand zijn naam, levensverhaal en persoonlijkheid zo sterk aan een methode heeft verbonden, heeft kritiek op die persoon onvermijdelijk ook gevolgen voor de organisatie en de gemeenschap die rond die methode zijn ontstaan.
Ernstige beschuldigingen of kritiek verdienen daarom op zichzelf aandacht en mogen niet worden weggewuifd met het argument dat de methode toch werkt.
Maar het omgekeerde geldt net zo goed.
Kritiek op Wim Hof als persoon bewijst niet automatisch dat gecontroleerde koude blootstelling of ademhalingsoefeningen geen waarde hebben. Daarvoor moeten we kijken naar veiligheid, onderzoek en de praktijk zelf.
Voor mij kunnen die twee gedachten dus naast elkaar bestaan:
De negatieve berichtgeving rond Wim Hof
De kritiek op Wim Hof gaat de laatste jaren verder dan discussies over koude training of wetenschappelijke claims. In 2024 publiceerde de Volkskrant een uitgebreid artikel waarin zijn voormalige partner en familieleden hem beschuldigden van jarenlang psychologisch en fysiek geweld binnen het gezin. De krant baseerde zich volgens latere berichtgeving onder meer op interviews, politiegegevens, medische stukken, gerechtelijke informatie en een rapport van de Raad voor de Kinderbescherming. Hof heeft een groot deel van die beschuldigingen steeds ontkend en stelde dat de berichtgeving een eenzijdig en onjuist beeld gaf.
Er zijn daarnaast ook enkele zaken die wel juridisch of officieel zijn vastgelegd. Zo werd Hof in 2012 door een Amsterdamse politierechter veroordeeld tot een taakstraf van 40 uur en een geldboete van €350 wegens een incident met de toen 18-jarige zoon van zijn partner. Hof en zijn familie hebben die gebeurtenis later anders gekaderd en spreken over een worsteling waarbij volgens hen geen sprake was van het bredere patroon dat in de media wordt geschetst.
In 2015 adviseerde de Raad voor de Kinderbescherming dat Hof geen contact meer zou hebben met zijn zoon uit die relatie. Daarnaast bood het Openbaar Ministerie in april 2025 excuses aan Hofs voormalige partner aan omdat een aangifte van geestelijk en lichamelijk geweld uit 2010 destijds nooit was onderzocht. Het OM kon jaren later niet meer achterhalen waarom dat onderzoek was uitgebleven.
Hof ontkent een groot deel van de beschuldigingen
Wim Hof en zijn familie hebben zich sterk tegen de berichtgeving verzet. Zij stellen dat de Volkskrant onvoldoende rekening heeft gehouden met hun kant van het verhaal en dat bepaalde bronnen onbetrouwbaar zouden zijn. Hof erkende dat het om een moeilijke en ongezonde periode in zijn leven ging, maar zei zich niet te herkennen in het beeld van structureel huiselijk geweld dat in de media werd geschetst.
Hof en zijn vier oudste kinderen stapten daarom naar de rechter en eisten onder meer rectificatie van het artikel.
In juli 2025 wees de rechtbank in Amsterdam die eis af. De Volkskrant hoefde het artikel niet te rectificeren. Hof en zijn familie kondigden vervolgens aan in hoger beroep te gaan. Belangrijk daarbij: zo’n uitspraak betekent niet automatisch dat iedere afzonderlijke beschuldiging juridisch bewezen is. De rechter beoordeelde in deze zaak vooral of de Volkskrant voldoende grond had voor publicatie en of rectificatie gerechtvaardigd was.
Ook de veiligheid van de methode kwam onder vuur te liggen
Een ander deel van de kritiek gaat niet over Hofs privéleven, maar over de veiligheidscommunicatie rond de Wim Hof Methode.
Er zijn meerdere verdrinkingen gemeld waarbij nabestaanden vermoeden dat ademhalingsoefeningen geïnspireerd door de methode een rol hebben gespeeld. De kern van het risico is bekend: de ademhalingstechniek kan leiden tot bewustzijnsverlies. Wanneer dat in of vlak bij water gebeurt, kan dat fataal zijn. Nabestaanden hebben in sommige gevallen gesteld dat de waarschuwingen hierover vroeger onvoldoende duidelijk waren. De organisatie achter de Wim Hof Methode zegt dat zij juist nadrukkelijk waarschuwt om de ademhalingsoefeningen nooit in water, onder de douche of in andere situaties uit te voeren waarin bewustzijnsverlies gevaarlijk is.
In de Verenigde Staten werd Wim Hof en zijn bedrijf aansprakelijk gesteld na de verdrinkingsdood van een 17-jarig meisje. Die civiele zaak werd in 2024 afgewezen omdat onvoldoende bewezen kon worden dat zij op het moment van haar overlijden de Wim Hof-ademhaling toepaste en dat die de verdrinking veroorzaakte.
Kritiek op gezondheidsclaims
Daarnaast bestaat er inhoudelijke kritiek op sommige gezondheidsclaims die door of rond Wim Hof zijn gedaan.
Een systematische review uit 2024 concludeerde dat onderzoek naar de Wim Hof Methode interessante en veelbelovende resultaten laat zien, vooral rond stress- en ontstekingsreacties, maar dat het aantal studies klein is en methodologische beperkingen groot zijn. Dat betekent dat brede uitspraken over de behandeling of preventie van allerlei aandoeningen veel verder gaan dan wat het huidige onderzoek kan aantonen.
Dat onderscheid vind ik belangrijk.
Kritiek op Wim Hof bestaat dus uit verschillende dingen die we niet op één hoop moeten gooien: persoonlijke beschuldigingen, juridisch vastgestelde gebeurtenissen, vragen over veiligheidscommunicatie en kritiek op wetenschappelijke gezondheidsclaims.
En precies daarom vind ik het te gemakkelijk om te zeggen dat “alles wat over Wim Hof geschreven wordt onzin is”, maar net zo gemakkelijk om uit negatieve berichtgeving te concluderen dat daarmee ook de volledige methode waardeloos is geworden.
Dat zijn twee verschillende discussies.
Is de Wim Hof Methode gevaarlijk?
De Wim Hof Methode bestaat uit drie belangrijke onderdelen: ademhaling, koude training en mindset. Zowel ademhaling als koude kunnen een sterke lichamelijke reactie veroorzaken.
Dat betekent niet dat de methode per definitie gevaarlijk is. Maar het betekent evenmin dat er geen risico’s aan verbonden zijn.
En precies daarom zijn veiligheid, een goede opbouw en het respecteren van contra-indicaties zo belangrijk.
Is de Wim Hof ademhaling gevaarlijk?
De ademhalingsoefening binnen de Wim Hof Methode bestaat uit een reeks diepe ademhalingen, gevolgd door een periode waarin de adem wordt vastgehouden.
Tijdens deze oefening kan de hoeveelheid CO₂ in het bloed sterk dalen. Daardoor kun je je licht in het hoofd voelen, tintelingen ervaren en in uitzonderlijke gevallen zelfs kort het bewustzijn verliezen.
Dat is ook de reden waarom binnen de Wim Hof Method Academy veel aandacht wordt besteed aan een aantal belangrijke veiligheidsregels.
Een eerste regel is eenvoudig: forceer nooit.
Het doel van de oefening is niet om je adem zo lang mogelijk vast te houden of persoonlijke records te verbreken. Zodra je lichaam duidelijk aangeeft dat het opnieuw wil ademen, adem je weer. Een langere retentie (dus de periode dat de adem wordt vastgehouden) is niet automatisch een betere oefening.
Ook de houding waarin je de oefening uitvoert is belangrijk. De ademhaling wordt zittend of, bij voorkeur, liggend op een veilige plek uitgevoerd. Zelf geef ik de voorkeur aan liggend, omdat je dan ook bij eventuele duizeligheid of kort bewustzijnsverlies niet kunt vallen.
En misschien wel de belangrijkste veiligheidsregel:
Doe de Wim Hof ademhaling nooit in of nabij water en nooit in een situatie waarin bewustzijnsverlies gevaarlijk kan zijn.
Dus niet tijdens het zwemmen, niet in een ijsbad, niet onder de douche en ook niet tijdens het autorijden of bedienen van machines.
De ademhaling en het ijsbad zijn binnen mijn workshops daarom twee strikt afzonderlijke oefeningen.
Eigenlijk komt een deel daarvan neer op gezond verstand. Je gaat ook geen intensieve ademhalingsoefening of yogasessie doen terwijl je een auto bestuurt. Zodra een oefening je aandacht, ademhaling of bewustzijn sterk kan beïnvloeden, kies je daar een veilige omgeving voor.
De risico’s mogen we tegelijkertijd niet minimaliseren
Dat deze veiligheidsregels bestaan, betekent niet dat we ongevallen simpelweg kunnen afdoen met: “dan hebben mensen de methode verkeerd uitgevoerd.”
Er zijn in de media verschillende ongevallen beschreven waarbij mensen verdronken nadat zij ademhalingstechnieken in of rond water zouden hebben toegepast. Niet in alle gevallen is vastgesteld wat er precies gebeurde of welke rol de Wim Hof Methode daarbij speelde.
Maar het onderliggende risico is reëel: wanneer je tijdens of na hyperventilatie je adem inhoudt, kan bewustzijnsverlies optreden. In water kan dat levensgevaarlijk zijn.
Daarom moeten beide boodschappen naast elkaar kunnen bestaan.
De Wim Hof ademhaling kan veilig worden beoefend wanneer de veiligheidsrichtlijnen worden gevolgd, maar die richtlijnen zijn geen vrijblijvende aanbevelingen. Ze zijn juist belangrijk vanwege de fysiologische effecten van de oefening.
En hoe zit het met het ijsbad?
Ook koude training vraagt om respect voor de grenzen van het lichaam.
Wanneer je in koud water stapt, ontstaat een sterke acute stressreactie. Je ademhaling kan plots versnellen, je hartslag en bloeddruk kunnen veranderen en de bloedvaten in je huid vernauwen.
Daarom bouw je koude training geleidelijk op.
Het doel is niet om zo lang mogelijk in het water te blijven of een bepaalde temperatuur te doorstaan. Langer en kouder is niet automatisch beter.
Zeker bij bepaalde medische aandoeningen kan koude blootstelling bovendien extra risico’s met zich meebrengen. Contra-indicaties moeten daarom serieus genomen worden en bij twijfel is overleg met een arts aangewezen.
Het is geen wedstrijd
Dit vind ik misschien wel een van de belangrijkste lessen binnen koude training.
Een ijsbad hoeft geen bewijs te zijn van hoeveel pijn je kunt verdragen.
Hetzelfde geldt voor de ademhaling. Zo lang mogelijk je adem vasthouden is niet het doel.
Wanneer koude en ademhaling veranderen in een wedstrijd tegen jezelf of anderen, verdwijnt juist een belangrijk deel van wat de oefeningen interessant maakt: leren waarnemen wat er in je lichaam gebeurt en daar bewust mee omgaan.
Dat is ook hoe ik er als instructeur naar kijk.
Veiligheid komt vóór prestatie. Ademhaling en koude worden van elkaar gescheiden. De koude wordt opgebouwd en niemand hoeft een grens te overschrijden om iets te bewijzen.
Aan de Wim Hof Methode zijn risico’s verbonden.
Maar risico en gevaar zijn niet hetzelfde.
Veel hangt af van hoe je ermee omgaat.
Voor mij blijft de belangrijkste veiligheidsregel verrassend eenvoudig: gebruik je gezond boerenverstand.
Wat zegt de wetenschap over de Wim Hof Methode?
De Wim Hof Methode heeft iets bereikt wat niet veel methodes uit de wereld van ademhaling en koude kunnen zeggen: ze heeft daadwerkelijk de aandacht van wetenschappers getrokken.
Een van de bekendste onderzoeken werd in 2014 gepubliceerd. Daarin werden mensen die getraind waren in onderdelen van de Wim Hof Methode blootgesteld aan een experimenteel toegediend bestanddeel van een bacterie, waardoor het lichaam tijdelijk een gecontroleerde ontstekingsreactie veroorzaakt.
De getrainde deelnemers bleken in staat om hun sympathische zenuwstelsel bewust sterk te activeren. Daarbij steeg onder andere adrenaline en produceerden zij meer van het ontstekingsremmende cytokine IL-10 en minder van verschillende pro-inflammatoire cytokinen. Ook rapporteerden zij minder griepachtige symptomen dan de controlegroep.
Dat resultaat was bijzonder, omdat lang werd aangenomen dat het autonome zenuwstelsel en de aangeboren immuunrespons nauwelijks bewust te beïnvloeden waren.
Interessante resultaten zijn nog geen bewijs voor alles
Sindsdien is er meer onderzoek gedaan naar onderdelen van de Wim Hof Methode, waaronder ademhaling, koude blootstelling en de invloed daarvan op stress- en ontstekingsreacties.
De resultaten zijn interessant, maar het onderzoek is nog relatief beperkt.
Een systematische review uit 2024 bekeek negen studies naar de Wim Hof Methode. De onderzoekers vonden veelbelovende effecten, vooral op ontstekingsreacties, maar wezen ook op belangrijke beperkingen. De studies waren vaak klein, verschilden sterk van elkaar en kenden een relatief groot risico op vertekening. De onderzoekers concludeerden daarom dat grotere en methodologisch sterkere studies nodig zijn voordat stevige conclusies kunnen worden getrokken.
Dat onderscheid vind ik belangrijk.
Een interessant resultaat uit een kleine gecontroleerde studie betekent niet automatisch dat iedere gezondheidsclaim rond de Wim Hof Methode daarmee bewezen is.
Wat kunnen we dan wél zeggen?
Er zijn aanwijzingen dat specifieke onderdelen van de methode invloed kunnen hebben op onder andere:
- het autonome zenuwstelsel;
- de acute stressrespons;
- adrenaline en andere catecholamines;
- bepaalde onderdelen van de ontstekingsreactie;
- en hoe het lichaam reageert op koude.
wat hier belangrijk is: Eén opvallend onderzoek opent vooral de deur naar meer onderzoek.
Vanuit mijn positie als instructeur vind ik dat misschien wel het interessantste.
Tijdens opleidingen en updates krijgen we regelmatig nieuwe ontwikkelingen en onderzoeken rond ademhaling, koude en de Wim Hof Methode mee. Daardoor heb ik zelf het gevoel dat we op sommige gebieden nog maar aan het begin staan en dat er de komende jaren nog veel te ontdekken valt.
Tegelijkertijd moet ik daar eerlijk bij zeggen dat dit geen volledig objectief perspectief is. Die informatie krijg ik aangereikt vanuit de Wim Hof Method-organisatie, die er uiteraard zelf belang bij heeft dat verder onderzoek naar de methode plaatsvindt en positieve resultaten aandacht krijgen.
Daarom probeer ik enthousiasme en nieuwsgierigheid te combineren met een gezonde dosis voorzichtigheid. Nieuwe onderzoeksresultaten zijn interessant, soms zelfs verrassend, maar moeten uiteindelijk ook onafhankelijk worden onderzocht, herhaald en bevestigd.
Misschien blijkt in de toekomst dat bepaalde effecten groter zijn dan we vandaag kunnen aantonen. Misschien blijken andere claims juist kleiner of complexer te zijn dan we nu denken. Dat is nu eenmaal hoe wetenschap hoort te werken.
De wetenschap rond de Wim Hof Methode is interessant en op sommige vlakken bijzonder. Maar interessant bewijs is nog niet hetzelfde als bewezen gezondheidsclaims.
Wat is er veranderd in hoe ik zelf naar de methode kijk?
De Wim Hof Methode is voor mij een belangrijke ingang geweest naar de wereld van ademhaling, koude en mindset. Ze heeft me niet alleen geleerd wat koude met ons lichaam kan doen, maar vooral hoeveel invloed we zelf kunnen hebben op hoe we met ongemak en stress omgaan.
Die basis is voor mij nog steeds waardevol.
Maar door de jaren heen is mijn kijk op de methode ook veranderd.
Door opleidingen, honderden deelnemers te begeleiden en me verder te verdiepen in ademhaling, het zenuwstelsel, hormese en de invloed van natuur ben ik koude training steeds minder als een doel op zich gaan zien.
Een ijsbad hoeft voor mij niet zo koud mogelijk te zijn.
Je hoeft er niet zo lang mogelijk in te blijven.
En een intense ervaring is niet automatisch een betere ervaring.
Van grenzen verleggen naar grenzen leren kennen
Binnen koude training ligt de nadruk gemakkelijk op doorzetten.
Nog tien seconden. Nog wat kouder. Niet opgeven.
Daar kan absoluut iets waardevols in zitten. Soms ontdekken we pas wat we aankunnen wanneer we iets doen waarvan we vooraf overtuigd waren dat we het niet konden.
Maar er bestaat ook een andere kant.
Soms zit groei niet in langer volhouden, maar juist in leren voelen wanneer iets genoeg is.
Daarom kijk ik tegenwoordig veel meer naar individuele verschillen. Dezelfde koudeprikkel kan voor de ene persoon relatief gemakkelijk zijn en voor iemand anders bijzonder intens. Wat iemand op dat moment ervaart, vind ik belangrijker dan het getal op een thermometer of stopwatch.
Koude is één van de middelen
Ook mijn blik is breder geworden dan alleen de drie klassieke pijlers van de Wim Hof Methode.
Ademhaling en koude kunnen krachtige prikkels zijn, maar herstel, natuur, beweging, rust en het leren reguleren van je zenuwstelsel zijn minstens zo interessant.
Soms kan een ijsbad precies de uitdaging zijn die iemand nodig heeft.
Op een ander moment kan een rustige wandeling door het bos waardevoller zijn.
Het hoeft niet altijd extremer.
Dat is misschien wel een van de grootste veranderingen in hoe ik vandaag naar de methode kijk: niet hoeveel prikkels kunnen we verdragen, maar welke prikkel hebben we op dit moment nodig?
Kritisch kijken zonder alles los te laten
Dat mijn visie door de jaren heen veranderd is, betekent niet dat ik afstand wil nemen van alles wat ik binnen de Wim Hof Methode geleerd heb.
Integendeel.
Ik zie nog steeds veel waarde in bewust ademen, gecontroleerde blootstelling aan koude en het onderzoeken van onze reactie op stress en ongemak.
Maar een opleiding volgen betekent voor mij niet dat je daarna moet stoppen met vragen stellen.
Nieuwe kennis ontstaat. Onderzoek ontwikkelt zich. Je doet zelf ervaring op. En soms blijkt dat iets genuanceerder ligt dan je aanvankelijk geleerd hebt.
Ik hoef niet alles wat Wim Hof zegt te geloven om waarde te zien in bewust ademen en gecontroleerde blootstelling aan koude.
Misschien is dat uiteindelijk ook persoonlijke ontwikkeling: niet krampachtig vasthouden aan wat je ooit geleerd hebt, maar behouden wat waardevol blijft en durven bijstellen wat niet meer past.
Wat betekent dit voor mijn workshops?
Die bredere kijk neem ik vandaag ook mee in mijn workshops.
De Wim Hof Methode vormt nog steeds een belangrijke basis in hoe ik met ademhaling, koude en mindset werk. Maar mijn doel is niet om deelnemers zo lang mogelijk in een ijsbad te krijgen of hen te laten bewijzen hoeveel ongemak ze kunnen verdragen.
Veiligheid staat altijd voorop.
Ademhalingsoefeningen en koude training worden daarom strikt van elkaar gescheiden. We doen geen ademretenties in het water en gebruiken de ademhalingstechniek niet in situaties waarin bewustzijnsverlies gevaarlijk kan zijn.
Niemand hoeft iets te bewijzen
Een ijsbad kan behoorlijk confronterend zijn. Alleen al aan de rand staan kan spanning oproepen.
Daar mag ruimte voor zijn.
Niemand wordt gedwongen om het water in te gaan en eenmaal in het ijsbad hoeft niemand een vooraf bepaalde tijd te halen. Twee minuten is niet automatisch beter dan één minuut. En kouder is niet automatisch effectiever.
Ik vind het veel interessanter dat iemand leert voelen:
Wat gebeurt er nu in mijn lichaam? Hoe reageer ik op deze stress? Kan ik mijn ademhaling weer rustig krijgen? En waar ligt vandaag mijn grens?
Soms betekent dat iets langer blijven.
Soms betekent het juist uit het water stappen.
Beide kunnen een goede keuze zijn.
Geen spectaculaire claims nodig
Ook in de theorie probeer ik steeds duidelijker onderscheid te maken tussen wat onderzoek daadwerkelijk laat zien en wat we daar vervolgens van maken.
Koude en ademhaling hebben aantoonbare effecten op ons lichaam. Daar hoeven we geen spectaculaire percentages of grote gezondheidsbeloftes bovenop te leggen om ze interessant te maken.
Als de wetenschap iets nog niet weet, mag het antwoord wat mij betreft ook gewoon zijn:
Dat weten we nog niet.
De methode als basis, niet als eindpunt
Mijn opleiding binnen de Wim Hof Methode heeft me enorm veel geleerd en vormt nog altijd een belangrijk fundament van mijn werk.
Maar ondertussen kijk ik breder.
Naar het zenuwstelsel en herstel. Naar hormese en natuurlijke prikkels. Naar de invloed van natuur. Naar individuele verschillen. En vooral naar wat iemand op dat moment nodig heeft.
Daarom gaat een workshop voor mij uiteindelijk niet alleen over een ademhalingsoefening of een ijsbad.
Het gaat over ervaren wat er gebeurt wanneer je uit je vertrouwde omgeving stapt, leren luisteren naar je lichaam en ontdekken dat je soms meer mogelijkheden hebt dan je vooraf dacht.
De methode geeft ons technieken.
Wat je ermee leert over jezelf, vind ik uiteindelijk veel interessanter.
Kritiek hoeft niet het einde van een methode te betekenen
Kritisch kijken naar Wim Hof betekent voor mij niet dat alles wat ik door de Wim Hof Methode heb geleerd plots waardeloos wordt.
De ademhaling, koude training en de ervaringen die ik daarmee heb opgedaan en met anderen heb mogen delen, blijven waardevol.
Maar het tegenovergestelde geldt net zo goed.
Omdat ik positieve ervaringen heb met de methode, hoef ik kritiek op Wim Hof of op bepaalde aspecten van de Wim Hof Methode niet naast me neer te leggen. Ook moeilijke of ongemakkelijke vragen mogen gesteld worden.
Misschien ontstaat het probleem juist wanneer we een methode zo sterk omarmen dat kritiek erop bijna voelt als kritiek op onszelf.
Dan wordt iets wat ooit bedoeld was om ons te laten groeien plots iets wat we moeten verdedigen.
Een methode hoeft geen geloof te worden
Voor mij hoeft dat niet.
Ik kan erkennen wat de Wim Hof Methode mij heeft gebracht en tegelijkertijd kritisch kijken naar wat beter, veiliger of genuanceerder kan.
Nieuwe wetenschappelijke inzichten kunnen ervoor zorgen dat we bepaalde uitspraken moeten bijstellen. Ervaringen uit de praktijk kunnen onze manier van werken veranderen. En kritiek op de persoon achter een methode mag bestaan zonder dat we onmiddellijk alles hoeven af te wijzen of goed te praten.
Die ruimte vind ik juist waardevol.
Een methode hoeft geen geloofssysteem te worden.
Je mag behouden wat waardevol blijkt, bijstellen wat beter kan en loslaten wat niet langer klopt.
Dat is uiteindelijk ook hoe ik vandaag naar de Wim Hof Methode kijk.
Ik sta er volledig achter, omdat ik weet wat het mij heeft gebracht, en nog steeds brengt. Niet als iets wat ik moet verdedigen voor de buitenwereld. Ook niet als iets waarvan ik afstand moet nemen.
Maar als een belangrijke basis van waaruit ik ben blijven leren, onderzoeken en mijn eigen weg ben gaan volgen.
De beste manier om te ontdekken wat de Wim Hof Methode voor jou kan betekenen, is niet om alles erover te geloven.
Ook niet wat ik erover schrijf.
Ervaar het zelf, op een veilige en begeleide manier, en kijk wat het jou brengt.
Ervaren in plaats van geloven
Je kunt veel lezen over Wim Hof.
Over zijn prestaties, de wetenschap achter de methode, de kritiek en de negatieve berichtgeving.
En ik vind het belangrijk dat die verschillende kanten besproken worden.
Maar uiteindelijk vertelt geen enkel artikel je precies wat de methode voor jou kan betekenen.
Je kunt honderd keer lezen hoe een ademhalingsoefening voelt. Je kunt video’s bekijken van mensen die in een ijsbad stappen. Je kunt onderzoeken lezen over stresshormonen, het autonome zenuwstelsel en ontstekingsreacties.
Maar dat blijft iets anders dan het zelf ervaren.
Bewust ademen.
De kou voelen.
Merken hoe sterk je lichaam reageert.
En ontdekken wat er gebeurt wanneer je niet onmiddellijk tegen die reactie begint te vechten.
Tijdens mijn Wim Hof Methode workshop onderzoeken we wat ademhaling, mindset en koude met je doen. Veilig opgebouwd, zonder prestatiedrang en met aandacht voor jouw eigen ervaring.
→ Bekijk de Wim Hof Methode workshop